A bit of me

I am "NF ROB" writing and reading are my drugs. I can block the whole world when I do both and I have an element of craziness in my mind, in the end, all artists have that element. It's the fountain of our creativity. It's the reason we feel like we fly away when our craft starts to direct itself on the paper... show ur inner thought....

sa tagalog....

Ako ay si "NF ROB" at ako ay magaling umakyat ng mora,magpanganlin ng bayawak,manguha ng parensukit, bag-ang alo, puso-pusoan at bag ang usa. Kayang maglakad papuntang balungay via kalusan habang nangunguha ng tagbak amayit at kibal. Marunong ding mag-ihaw ng rimas at araro. Ganun di ang mag bitag ng labuyo, musang at alimos. Marunong ding manihi, mamangkalan, bugitis at kukung kabayo. Mahilig ding kumain ng sahang, kibit, balatan, at tibangka. Paboritong kong isda ay mungit, pakoy tang iban, tampal puke at baol baulan. Marunong ding manapon, mamaktaw, mag kitang at mamana ng talusak, buragta at padot, paborito mag langoy sa buhang, kalibon at maputi. Magaling ding mamatda ng bukwit, taray taray tuririyak at manok manokan. Marunong ding mamugad ng tikling, tsubak, tubtub at lagaran. marunong ding umakyat yng kayabing, pilig at pilaway. Marunong ding manguway ng limuran , taliktik, at palasan.


Isang uripon na lumalaban ayon sa karapatan at di tumitingala sa mga maharlikang ganid sa kapangyarihang mula sa utak ng manlililok.
Marunong din ako tumaya ng lotto at nagpapake sa Binggo ang magpusoy, tong it's. Kumikilala at sumasaludo sa matatapang na makalumang sota,oros, kopas, espada at bastos

Hindi tumitingin sa salamin dahil sa hintatakot ng mga maharlika kong balahibo,,,
Showing posts with label kwento. Show all posts
Showing posts with label kwento. Show all posts

Friday, June 30, 2017

Yun lang...


What do you think?
They said Love is the same
 What else is the same with you and me?
I want to know you.. not your like  or dislike
but the real you.. The "you" that no one else know

Will u tell me?
Starting from your first memory..
Except from your first lie and first love
I want to know everything

What the difference? 2 minus 1 is one
but me without you may not one at all
I want 2 become one

Feeling like star of scars 
Shy.. lonely & irritable 
I always think alone and get hurt alone
A coward without a face value

Would u read it? 
not my like or dislike
but the real me .. the "me" that no one else knows
I will tell you everything 
Starting from my first memory
Except for my first lie and first love
you may know... about me...


Yun lang,,,

Wednesday, November 26, 2014

"Cellphone"


"Cellphone"

By WOF

Lungkot ko ngayong gabi
Sa mga narinig at kanilang nasabi
Trabaho nila’y nahinto
Bigla naman utak ko’y nalito

Minsan lamang silang nasilayan
Sa Industrial doon ko lang sila namalayan
Simpleng tawa, simpleng tuwa
Nagkita-kita na may kung anong saya

Araw at Buwan ay lumipas
Maraming karanasan na umalpas
Mga iba ay kailangan ng umalis
Lungkot sana ay biglang tumalilis

Hindi naman ganun ka dikit
Pero kung anong parang nakakapit
Marahil dahil kapatid ko sa balikat
Kaya ganito na lang na parang pilat

Ayaw ko ng ganitong nararamdaman
Hindi makatulog na parang may karamdaman
Diwa ko’y gising kahit mata’y pikit
Sila pa rin ang nasa isip kong pilit


=(

FRMG ROB

Thursday, September 5, 2013

7 Taong pangungulila sa ama


7 taong pangungulila sa “Ama"

mula kay WOF
created April 27, 2007.
(True to life story na gawa ko Roberto"FRMG ROB" Policarpio)

Mahal mo ba tatay mo?.. Minahal ka ba ng tatay mo?
Madami pang tanong iba"t ibang sitwasyon sa bawat isa na nararanasan natin sa piling ng ating mga taytay. Kung ako tatanungin, eto ang sagot ko “Mahal na Mahal pala ako ng tatay ko!"

Huli na ng maramdaman ko yun after Graduate. Kasalanan ko rin namin dulot ko sakit ng ulo at sama ng loob kaya naging strikto si erpat sa akin. Simula ng ako'y tumuntong ng Haiskul puro patawag sa Guidance Office akala nila masasabitan ako ng medalya eh puros sermon ang inaabot.

Pag uwi ng bahay walang kibuan ipagpapatuloy ni erpat ang kanyang naudlot na pagluluto (kusinero si erpat). Magbabalot na lang ng mga ulam at mga ibang paninda, ilalagay sa Basket at malaking kaserola at aalis na di ako isasama. Alam ko yun galit si erpat sa akin syempre tuwang tuwa namn ako dahil di ako makakasama sa pagtitinda.

Siguro dahil nagsawa na ako nagsawa ako sa pagiging mahirap. Ang tumira sa isang Looban (diko alam kung masasabing squatter) na mga kapit bahay ay tsismosa, bungangera, mga sugarol at adik. Minsan nagtanong ako sa sarili ko “Tay bat ba tayo mahirap? bat ba kailangan tayong magtinda?. Naiingit ako sa mga ibang bata na imbes makasama ko sa kanilang paglalaro eh hindi kundi isasama ako sa pagtitinda.

Share ko lang ito Grades school at High School Graduation walang magulang na pumunta sa pagtatapos ko (kakaingit sa mga ibang friend mo dahil kumpleto sila at sinasalubong sila ng yakap at halik ako wala) eh kasi kailangan kasi nila magtinda para may kita. So dumating ang pagtatapos ko ng College it was March 24, 1997 as usual wala sila sanay nako at di namn sila naghahanda pag ganung okasyon. Kaya sumama ako sa mga ibang barkada para mag celebrate.

March 25, 1997 at 3 AM in the morning umuwi ako galing sa kasiyahan. Nagtaka ako sa labas bat bukas pa ang ilaw sa ibaba. Binuksan ko ang pinto (may sarili akong susi) Nabigla ako at napa luha nakita ko ang tatay naka higa sa mahabang bangko at ang mga niluto andoon ibat ibang putahe. hindi nila ginalaw hindi sila kumain hanggat di ako dumating. Mula sa itaas ang nanay bumaba tanong “Bat ngayon ka lang?" habang nangingilid ang luha nya. Suot ko pa rin ang toga ko at may luha nakatiningin kay Tatay. Ang tatay ko nagising at napatayo bigla deretso sa lababo at para kumuha ng pinggan. wala kong nagawa kundi lumapit sa kanya at yumakap at humingi ng tawad. Ito ang di ko makakalimutan na sinabi nya sa akin “Bat umiiyak ka? Graduate ka na Roberto... Malaya ka na.. Kung ano man ang gusto mong gawin sa buhay mo ngayon nasa sa iyo na yan.. may diploma ka na" sabay talikod at alam kong nagpunas din sya ng luha.

Simula noon di na kami masyadong nagkakabanggaan dahil alam ko na ang dahilan kung bakit naging istrikto sya sa akin.

Ng una nyang masilayan ang kanyang apo tuwang tuwa sya pero kailangan kong mangibang bansa sa pagalis ko parang ayaw kong humiwalay sa pagkakayap sa erpat ko. at ito naman ang pinakamahalaga at huling naging bilin nya sa akin “Patawarin mo ako sa mga hirap na naranasan mo sa akin sana man lang sa paglaki ng apo ko at susunod pang mga apo wag mong ipararanas ang mga naranasan mo sa piling namin ng nanay mo, baka di narin tayo magkita pagbalik mo. Alam mong palala na rin ang sakit ko. Wala na akong masabi noon kundi “Tay hintayin nyo ang pagbabalik ko at hintayin nyo pagbibinata ng apo nyo".

Nang nasa Saudi ko hanggat maari ayaw kong tumawag kina tatay at nanay. Nauubos at nasasayang lang ang tawag sa telepono dahil kakaiyak. April 2, 2000 huling pag-uusap namin ni erpat birthday ng utol kong babae. Nakausap ko uliti si erpat“Kailan ka ba uuwi??? tanong nya.." baka huling pagluluto ko na ito sa bday ng kapatid mo nanghihina nako anak. Mahal na mahal ko kayong dalawa ng kapatid mo... sa sinabi nyang yun napahagulgol ako ng iyak sa telepono. Mga nakatingin ibang lahi mga pinoy at pati arabong nagmamanage ng Call Cabine sa Saudi. Nasabi ko lang kay erpat“Tay, uuwi ako ng August at ipagluluto nyo pa ako sa Bday ko sa unang pagkakataon"

April 27, 2000 - 8:00 tumingin ako sa kalendaryo at sinabi “Yes! ilang buwan nalang uuwi na ako."  napangiti ako. ika 10:00 ng umaga sa trabaho may tawag ako mula sa pinas Ang nanay.. sa pagsagot ko ng "Hello Nay" pigil na hikbi na ng aking Inay ang narinig ko at sinabing "Wala na si tatay... hanggan umi-iyak na sa kabilang linya" Pinaramdam kong matatag ako at tanggap ko "Nay wala na tayong magagawa hanggang diyan nalang si tatay Lakasan nyo loob nyo...Ok lang ako dito... uuwi ako mag reresign ako today para maka uwi agad ako...


Ng matapaos ang pag-uusap tulala ako...nakatingin ang mga kasamahan kong mga pinoy sa akin. sa isang sulok sa warehouse at umupo ako.. nakatingin sa kawalan at iniisip si erpat at simulang tumulo ang aking luha parang di ko matanggap na pumanaw na sya. “Ang daya mo tay, di mo ko hinintay na makauwi ako sa august dahil yun lang ang bday ko na ipagluluto mo ako at di mo na din makikitang magbibinata ang apo mo."

Sa pag-uwi ko mas pinakita kong matatag ako.. ayaw kong ipakita sa nanay ko na iiyak ako.. na nanghihina na makita ko ang tatay ko na makakasama ko nalang ng tatlong araw ngunit diko na makakausap. Doon ko nalaman kung gaano kahalaga ang isan“AMA" sa buhay. Mahirap sa una hanggang ngayon medyo sariwa pa.

May bagay ako mula sa erpat ko na hanggang ngayon ay dala ko. Isang isang pares na sapatos. Ang“Huling Sapatos at isang“Polo" nya na hanggang ngayon dala ko dito sa U.A.E.. 7 taong pangungulila ko sa“AMA" Weird bah? Eto kasi ang sapatos na binili nya sa akin at polo na minsan ginagamit nya. Di ko na rin sinusuot. Ilang tahi na ba ang sapatos na ito hehehe ilang palit na ba ng swelas??? di ko na matandaan.

Haaayyyyyyyyyyyy ako ay mga supling narin. Mas malaki ang pagkukulang ko sa kanila kesa pagkukulang ng tatay ko sa akin Hindi sapat ang telepono at sa loob ng 10 Taon na pag aabroad 3 beses ko palang sila nakikita nakakausap nalalambing ng personal. Sa totoo lang ayaw ko na ring lumabas ng bansa ngunit may pangako ako sa tatay ko na di ko pararanas sa kanila ang naranasan kong paghihirap.

Nahihirapan din namn ako naiingit ako sa mga kaibigan ko na may mga anak dito sa U.A.E. mga inaanak ko. Na mimiss ko mga anak ko Mahal ba nila ako???

Ikaw mahal mo ba tatay mo???

ika pitong taon pangungulila ko sa erpat ko ngayong araw na ito

WOF


(repost ko lang. Sa darating na April 27... ika-9 na taong pangungulila ko na sa aking "Ama" hope you like it)

ref: http://www.pinoytambaygroup.com/index.php/topic,61784.10.html

http://pinoylifestories.blogspot.com/2010/11/7-taong-pangungulila-sa-ama.html

Monday, September 24, 2012

Idlip - ITAY!



Mula sa pagbaba ko ng bus ng "Crow Transit" (Biyaheng Edsa to Balanga Bataan) galing ng San Fernando, Pampanga. Kasunod ko ang tatay ko sa likod. Binagtas namin ang Taft Ave. hanggang makarating kami ng Likod ng Baclaran Church. Minsan talaga tumatama ang kalungkutan sa buhay. Bigla bigla na lamang dadalaw sa iyo. Hindi mo naman iniisip ngunit bigla nalang dumadating. Naka idlip ako at sa aking pagkaka idlip...

Friday, December 30, 2011

PAANO???




PAANO ?

paano mo nasabing mahal mo na ang isang tao ? hmmn .
"subukan mong tingnan yung mukha niya ng matagal ng hindi niya alam . tapos pakiramadaman mo yung sarili mo kung anu yung nararamdaman mo sa taong tinitigan mo siya , kung natutuwa ka at nageenjoy ka habang tinitingnan mo siya , may something dun .subukan mong iwasan siya , kung hinahanap hanap mo siya pag wala siya , ibig sabihin importante siya sayo . tapos kapag nagalit ka kapag nakita mo siyang may kasamang iba , ibig sabihin nagseselos ka . mahal mo yung taong yun kaya natatakot kang maagaw siya ng iba .at isa pa , kapag lagi mo siyang iniisip kahit minsan ayaw mo na nga siyang isipin pero naiisip mo pa din , iba na yan pag ganyan"

Paano mo nga ba masasabing mahal mo ang isang tao? ayon sa iba?  sa totoo lang mahirap masabing mahal mo ang isang tao kahit lalaki,bakla,tomboy,babae o kht ano pa yan, hindi mo basta-bastang masasagot ang tanong na yan dahil mahirap ito ipaliwanag pero madali lang din ba itong ipakita? yun ang naglalaro sa aking isipan kaya naisip gawin ang blog na ito para nadin maliwanagan tayo kung ano ba talaga? mahal mo o hindi
nagtanong ako sa mga kaibigan dahil hindi lang naman ako ang nakakaalam niyan...eto ang sabi nila...

masasabing mo bang mahal mo ang isang tao kapag?

Pag magkasama kayo, kahit wala kayong ginagawa, kahit hindi kayo nag-uusap, kahit magkatabi lang,kontento ka na?

Pag kaya mong magtiis para sakanya?

O baka naman kapag inaalala mo sya, gusto mo syang makasama, gusto mo sya kausap palage, gusto mo safe sya, gusto mo walang mangyayaring masama sa kanya, gusto mo ayus lahat ng mangyayare pag kasama mo sya, gusto mo walang problema pag anjan sya?

At kapag lahat ng bagay ginawa mo para mapasaya mo siya , kahit alam mong mali gagawin mo, =)) kasi gnun mo siya kamahal, kahit sabihan ka ng iba, khit ligawan ka ng iba, siya pa rin iniisip mo hehehe..

yung seryoso? hmm.. sa mga pinapakita nya seo dre, the way she act on your simple jokes kung masyado cyang worried pag d ka nia nakikita or d k man lang nagtext s knya.. kung pno cya mag care sa inyong dalawa..

Or when you change literally because of the person you love?

eto ung sagot na pumukaw sakin "you change literally" nakakatakot mang aminin pero totoo aminado ako
naramdaman ko yun unti-unti akong nagbago dahil sa lintik na pag-ibig na yan, eto ba yung sinasabing nilang
pagibig, kung titignan natin ang mga bagay-bagay masasabi mo na ba sa sarili mo na mahal mo na ang isang tao? hindi purkit lagi kayong magkasama kayo na, mali un especially sating mga lalaki namimisinterpret natin ung mga babae ganun talaga ang nature ng mga babae malambing pero moody, tayong namang mga lalaki syempre maiinlove na pero pag sinabi natin sa girl ung nararamdaman natin dun sila iiwas at dun tayo masasaktan kahit anong gawin mo pag may nakita kang may iba siyang kasama sigurado kahit pangit pa yan magseselos ka yan kadalasan ang nangyayari sa mga lalaking assuming.

hindi mo kami masisising mga lalaki kasi, ganun kami eh gusto lang namin magmahal at gusto din naming mahalin kami, kaya naman kaming mga lalaki pag nagmahal siguradong lahat gagawin niyan mapasaya ka lang pero ewan ko ba bakit ganun, kahit mag effort pa tayo ng sobra-sobra yung tipong nakakalimutan mo na yung mga kaibigan mo makasama lang ang taong mahal mo, at darating tayo sa punto na umaasa kahit alam naman nating hindi tayo gusto ng babaeng nililigawan natin, so ang ending malungkot si lalaki kasi umasa siya eh, may kasabihan tayong wag mo na ipilit kasi masakit..

hindi ito madaling sabihin at hindi din ito madaling gawin bakit nga ba?

masasabi mo bang mahal mo ito kapag iniyakan mo siya, kapag lagi kayong magkasama o kapag matagal mo na siyang kasama o dahil kababata mo siya, pwede nating gawing batayan ung mga ganung bagay hindi natin masasabi kasi bigla na lang yang darating kahit ayaw mo bigla ka nalang tatamaan para bang ligaw na bala, mapapansin mo na lang na yung ugali mo magbabago pisikal man o mental, kasi nagmamahal kana.

ano ba talaga ang mga pangunahing dahilan? kung pano natin masasabing mahal natin ang isang tao?
ako hindi ko din alam, mahirap ipaliwanag kahit sa mga nasulat ko hindi pa rin ito batayan para masabing mahal mo ang isang tao, kung ako ang tatanungin simple lang ang sagot ko "Dahil mahal mo" kaya ko nasulat tong blog na to para sa isang espesyal na tao, inspirasyon ko siya araw man o gabi, tulog man ako o hindi, umaraw man o umulan inspired ako.

seriously... tinamaan ako sa kanya ng sobra-sobra ewan ko ba kung ano ginawa niya sakin, dumating nalang ako sa point na gusto ko lagi siyang safe at hindi nasasaktan, yung hindi nalilipasan ng gutom, at laging masaya, dumating yung time na inamin ko yung nararamdaman ko para sa kanya at syempre sumagot siya ang sabi niya...... "natatakot na ko magmahal at gusto ko munang magpahinga" bigla kong nalungkot dahil dun dapat pala hindi ko nalang sinabi sa kanya pero nangyari na eh nasabi ko na, hindi na pwede irewind yun, masakit para sakin na marinig yung ganung sagot pero syempre nagmamahal ako eh kaya kahit ganun inaccept ko wala naman akong magagawa kundi magintay, hindi ko din siya maiwanan ewan ko ba kung bakit.

Overfatigue sa pagibig !!!...






Friday, November 18, 2011

A Love Letter....



    Dear You,

    Hehe i honestly dont know what to say. This might be an awkward nor exaggerate thing but still i want to tell you this. I know your life can go without me, continue without me, that you can be happy without me. That you can survive without me. but even you turn me away, i will choose to stay with you and be your sweetest stranger forever. A stranger who could spoiled you and give you more than i could do before.

    Id love to be with you all the time. I don't know why i keep on loving you despite the fact that ill get hurt again just like before.i never learn cause i don't want to. I don't care. it happens YOU is the most important person I've ever had. Id love to embrace the whole you, your negatives. I dont want to loose you... not now. When im still strong to fall for you over and over again. 

    There might be people ask me what a beautiful life means? I would lean my head on your shoulder merely buried on your neck hold you close to me and let them know that it feel likes to me hehehe. I wont ask myself why i keep on falling in love with you. There is somehow a love that only you can give, it really hard to explain a smile that only your lips can show, a smile that melted my heart and erase all my worries and faded my stress and weaknesses, that teaches me how to smile either. A twinkle than can only be seen in your eyes and life can complete. 

    Your'e the one of the people i never asked from god but still he gave you to me that's because he knows you can fill my life that no one else can.hays. . I really wanted so much to be settled lifes in good place. I know i cant do such things that would make us easy on facing hindrances that occurs on our relation. If only i can make everything falls where it should be. I should have to0.. .so we may not suffer to those things that would hurt us. If only i could make life better for you..i should have too. So you may not get ruin and mess. But i cant, all i can do is to let you know that mine has been better because of you've change my life..

    I told you before i wont barely escape death just to assure your in good hand nor place. I might as well take my life just for you. I wouldn't keep on asking if you really believe me that i love you much. It would be better instead so that i can spend the rest of my life proving to you how much i do. When i was a child i used to believed in magic that it exist and real magic isn't real as I've grown, but somethings pushing me in that there really is such things as magic. YOU is an evidence. The moment i came up on realization that you could probably do some magical things on earth who could turn this world into paradise.

    I already promised you before that ill be there when you need me. I promised already that ill hug you so tight when you're lonely. I promised also before that ill wipe your tears when they falk and promised to keep you not for the rest of my life but for the rest of your. And i promise that i will de-active my FB pag-mag-e-emo ka... Promise yun  I LOVE YOU AND I MISS YOU.

    A guy who made a promise...

    Berto